ചുമരുകൾ ഭാഗം 10

 ചുമരുകൾ ഭാഗം 10

പത്തുമാസത്തെ പരിചരണം
സ്നേഹസ്പർശം...
സുരക്ഷിതത്വം
ഒരമ്മയ്ക്ക് തുല്യം അമ്മ മാത്രമെന്ന്
വെറും വാക്യശകലമായി മാറ്റിയതും
 ഓർമയാക്കി മാറ്റിയതും
ഞാൻ !!!

ഞാൻ തന്നെയായിരുന്നു.

 നല്ല പഠിപ്പുണ്ടായിരുന്നിട്ടും കൂലിപ്പണിക്കു പോവുകയായിരുന്ന അച്ഛനും
വിദ്യാഭ്യാസം കുറഞ്ഞ ഉമ്മയും തനിച്ചായിരുന്നു ആ വീട്ടിൽ .
ശ്രേഷ്ടമായ പ്രണയസാഫല്യത്തിൽ
വീട്ടിൽ നിന്നും അകലേണ്ടി വന്ന രണ്ടു ഹൃദയങ്ങൾ ...

വാടകവീട്ടിലേക്ക് താമസം മാറി
ആ
വാടകക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നിരിക്കണം
തന്റെ ആ പിതാവ് പണിക്കുപോയിതുടങ്ങിയത് .

അച്ഛൻ പറഞ്ഞു തന്ന ആ
കഥകൾ ഇന്നും കാതിൽ അലയടി തീർക്കുന്നുണ്ട് .

ഉമ്മയെ പറ്റി പറയുമ്പോൾ
നിറയുന്ന ആ കണ്ണുകൾ പിന്നീട് ,
ഞാൻ നനയിച്ചിട്ടില്ല .
അച്ഛൻ എന്നും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു .

പക്ഷെ ഒന്നുറപ്പാണ്
ഒരു കുഞ്ഞിനെ സമ്മാനിക്കുന്ന
രണ്ടു ഹൃദയങ്ങൾ
മതത്തെയും ജാതിയെയും
വർണ്ണങ്ങളെയും പിന്നിലാക്കും...
ഒന്നുറപ്പാണ് കാലമേ ...നീ തീരുമാനിക്കുന്നതും
ഞങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുന്നതുമല്ല നീ !!!

തെളിവ് ഞാനാണ് ...

സ്വന്തം ഉമ്മയെ കൊന്ന് പിറവി കൊണ്ട എന്നെ കാണാൻ
ആ രാത്രി
ആ ആശുപത്രികിടക്കക്കരികിൽ  രണ്ട്
കുടുംബങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു .

ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്ത എന്റെ
കണ്ണുകളിൽ അവർ കറങ്ങുന്ന
കാലത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണമായ ജ്വാല കണ്ടിരുന്നിരിക്കണം .

ഇരു കുടുംബങ്ങളും ഇപ്പോഴും
ഇരു ദിക്കുകളിൽ സ്ഥാനമുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതിന്റെ
കാരണം
വളരെ വൈകിയാണ് എന്റെ മസ്തിഷ്കം
ഏറ്റെടുത്തത് .

ആ കുഞ്ഞിനെയും എടുത്ത്
തന്റെ പിതാവ് പുറത്തിറങ്ങി ...

-- തുടരും --

ചുമരുകൾ ഭാഗം 9

പഴയ ഓർമ്മകൾ...
ചിറകടിച്ചുയരാൻ തുടങ്ങി !!!

അവൻറെ മനസ്സിൻറെ ദിക്കിലെ
അടുപ്പിൽ നിന്നും പുക ഉയരുന്നുണ്ട് ,,,
അവർ അവിടേക്ക് നടന്നു .
ചില ചോദ്യങ്ങൾ ?
അതിലേക്കിട്ട്  കത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി .

ചില ചോദ്യങ്ങൾ ചിത കത്തും പോലെ ...
കാറ്റിൻ ദിശയിൽ ആളിക്കത്തി .
ചിന്തകൾ കണ്ണുനീർ കണക്കെ
അവൻറെ ചുറ്റും വട്ടമിട്ടു പറന്നു .

നല്ല ചിന്തകൾ വച്ച ത്രാസിൽ തട്ട് ഇപ്പോഴും മുകളിലിരിക്കുന്നതിനാൽ ഒന്നുറപ്പാണ് !
ഈ കാണുന്ന എന്നിൽ ദുഷിച്ച ഓർമകളുടെ
              കൂമ്പാരം ആണെന്ന് .

അവളിപ്പോഴും അവനിൽ നിന്നും മാറിയിട്ടില്ല .

ചില  മറുപടികൾക്കായി
ഒരു ചോദ്യചിഹ്നം പോലെ
അവൾ  വട്ടം ചുറ്റുന്നു .
അവൻ ചിന്തിച്ചു ഞാൻ എൻറെ കഥ പറയണോ അതോ അവളുടെ കഥ പറയണോ?
അറിയില്ല !!!
ഒന്നും അറിയില്ല ...
അവൻ ഓർമ്മകളിലേക്ക് ചിറകടിച്ചുയർന്നു...

പറയുവാനാവാത്ത ഒരായിരം കഥകൾ ,
പറയുവാനാകാത്ത ഒരായിരം ഓർമ്മകൾ ,
വേദനയുടെ ഒരായിരം കനലിന്റെ ചൂടുമായാവൻ...
നിശബ്ദനായി .

   അമ്മയെ കൊന്നു വന്നവന്റെ  കഥ
അല്ലെങ്കിൽ സമൂഹം അങ്ങനെ ആക്കിയിരുന്നു .
അവ പറയുമ്പോൾ ഒരിറ്റു കണ്ണുനീർ ഇപ്പോഴും എങ്ങനെ പൊഴിയുന്നു .
ഇങ്ങനെയായിരുന്നു തുടക്കം .

                       ഒരു നാട്ടിലെ അല്ലലില്ലാതെ കഴിയുന്ന ആ സാധാരണ ,
കുടുംബത്തിൽ അത് താങ്ങാൻ പറ്റുന്നതിലും അപ്പുറത്തായിരുന്നു .
കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടും  ഇരുപതോളം വർഷം കാത്തിരുന്നു അവർ .
ആ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിലായിരുന്നു ,
ഒരു ഭ്രൂണം ഉമ്മയുടെ വയറ്റിൽ രൂപം കൊണ്ടത് .

                                                            --തുടരും--

ചുമരുകൾ ഭാഗം 8

ചുമരുകൾ ഭാഗം 8

അടികൊണ്ട് നിലത്തുവീണ ,...
തന്റെ തല ചെന്നിടിച്ചത്
കെട്ടിയിട്ട ആ കമ്പിയിലായിരുന്നു .

അവൾ സംസാരം തുടർന്നു ...

പ്രിയ സുഹൃത്തേ
ഞാൻ എന്തെന്ന്  നിനക്കറിയില്ല 
പക്ഷേ നിൻറെ ചെയ്തികൾക്ക്
അനുഭവിക്കുന്നത് മുഴുവൻ
ഞാനാണ്  ...

ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ എണീറ്റിരുന്ന
അവൻറെ മുൻപിലേക്ക്
അവൾ ആ കസേരയുമായി നടന്നു നീങ്ങി  ..

ഇരു കാലുകൾക്കിടയിൽ ആ  കസേരയിട്ട്
അവൾ അതിൽ ഇരുന്നു !!!

 ഒന്നുമറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക്
നോക്കുകയല്ലാതെ  ഒന്നും
ചെയ്യാൻ സാധിക്കില്ലായിരുന്നു...

അവൾ കൈകൾ പിറകിൽ
കെട്ടി,  മേശയിൽ നിന്നും
ഒരു കഷണം ബീഡിക്കഷ്ണം എടുത്തു! കത്തിച്ചു...

അവളുടെ  മനോഹരമായ ചുണ്ടുകളിൽ
 ആ കഷ്ണം എരിഞ്ഞമരാൻ തുടങ്ങി... 
അതവന്റെ  ജീവിതമായിരുന്നു...
ആ ബീഡി  ചാരിയിരുന്ന് ആഞ്ഞു വലിച്ചു
അവൻറെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി
ആ പുകപടലം അവൻറെ മുഖത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു..

 മുഖത്ത് വരഞ്ഞ മുറിച്ചാലുകളിലേക്ക് അവ തുളച്ചുകയറി
 വേദനയിൽ പുളഞ്ഞു
മരണവേദന...

അവൾ അവനോട് ചോദിച്ചു;;
 ഞാനും നീയും ആരാണ് ???
ചിന്താധാരകൾ തമ്മിൽ
കലഹത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു .


അവൻ  സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി ഒരർത്ഥത്തിൽ
നീയും ഞാനും ഒന്നാണ് പെണ്ണെ !!!

                           

                                                                   --തുടരും --

ചുമരുകൾ ഭാഗം 7

ചുമരുകൾ ഭാഗം 7


കണ്ണുകളിൽ അവൾ ഇപ്പോഴും ,
ഒരുപാട് ദൂരെയാണ് ...

പക്ഷെ ഏതോ ഒരു ദിക്കിൽ അവൾ അവനിൽ
ഒരു ആണി* അടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരിക്കണം .

ആ യുവതി അരികെ എത്തി അവനെ
തീക്ഷണതയോടെ നോക്കി .
ഒന്നും മനസ്സിലാക്കാതെ തല കുനിച്ചു .
               അതുവരെ അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ,
വേദനകൾ
എങ്ങോ ഓടിയൊളിച്ചപോലെ ...

ആ സുന്ദരിയായ യുവതിയോട് അവൻ ചോദിച്ചു :;
നിങ്ങളാരാണ് ?
നിങ്ങൾക്കെന്തു വേണം ?
എന്തിനാണിങ്ങനെ ഉപദ്രവിക്കുന്നത് ?

          ഇത്തിരി നേരത്തെ നിശബ്ദദ മാത്രം ...

അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കോപത്തിന്റെ
ഒരായിരം ശരങ്ങൾ യാത്രയാരംഭിച്ചു .

നഗ്നനായ അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്കവൾ  നോക്കിയതും
അവന്റെ ഹൃദയമിടിക്കാൻ തുടങ്ങി .

ആ മുഴക്കം മുറിയാകെ പറന്നു .
എന്തിനാണ് എന്നെയിങ്ങനെ നോക്കുന്നത് ;
അവൻ ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു .

         മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ
അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു .
എന്റെ വസ്ത്രങ്ങളെവിടെ ???

നിനക്കെന്താ നാവില്ലെ ??
ഉത്തരങ്ങളില്ലാത്ത ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ .
ആ  വാക്കുകൾ അവളെ ചൊടിപ്പിച്ചിരിക്കണം .

നിനക്കെന്താ അറിയേണ്ടത് ;
അവൾ ചോദിച്ചു .
കോരിത്തരിച്ചുകൊണ്ടാവൻ

നീയാരാണ് ?
നീ ഒരു ഭീരുവാണ് ?
ഒന്നിനും കൊള്ളാത്ത വെറും പെണ്ണ്‌  ?
ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവൾ ...

അവൾ എണീറ്റ് അവന്റെ മുഖത്ത്
ആഞ്ഞടിച്ചു ....
ശേഷം പറഞ്ഞു , ഞാൻ നീ തന്നെയാണ് ...

*ബന്ധം

                                                    --തുടരും -- 

ചുമരുകൾ ഭാഗം 6

ചുമരുകൾ ഭാഗം 6 

തുടങ്ങി .
അതങ്ങനെയാണ് .
എന്തിനോടെന്നില്ലാത്ത പ്രണയം .
കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു .
ഞാനെന്തെന്നോ ആരെന്നോ ,
അറിയാത്ത അവസ്ഥ .
അവന്റെ കൺപോളകളിൽ ഭാരത്തിന്റെ ,
തൂക്കുകട്ടകൾ പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നു .

കണ്ണുകളടക്കുമ്പോൾ ഇരുട്ടും--പേടിയും ...

ഞാനെന്ന സത്യം
ഇല്ലാതാകുന്നുണ്ടോ ???

ഇങ്ങനെ ഒരുവൻ ഭൂമിയിൽ
ജീവിച്ചിരുന്നോ  ??

              മനസ്സിൽ വേദനയുടെ വിഴുപ്പ് ഭാണ്ഡം മാത്രം ,
ഒടുവിൽ അവന്റെ മനസ്സിന്റെ ഒരു ദിക്കിൽ ,
ഒരു മേശ രൂപപ്പെട്ടു ,, കൂടെ ഒരു ഇരിപ്പിടവും .

സ്ഥാനമോഹങ്ങളുടെ ഒരായിരം
ചാരുകസേരക്കും ഒന്നും ചെയ്യാൻ സാധിക്കാത്ത
സന്ദർഭം .

ഇരുന്ന്  മടുപ്പായിരിക്കുന്നു .
ഇനി അതിൽ ഒന്നിരിക്കണം . അവന് ദാഹം
അടക്കാനായില്ല .
ആ ദാഹത്തിൽ അവൻ തളർന്നു .

ജീവിതത്തിലെ ചില സന്ദർഭങ്ങൾ ,
അതങ്ങനെയാണ് ...
ചിലപ്പോൾ ആഗ്രഹിക്കാത്തത് നൽകും ,
ചിലപ്പോൾ ...
ആഗ്രഹിക്കുന്നതും കൺമുൻപിൽ
അപ്രത്യക്ഷമാകും .

        വീണ്ടും ആ ഒരുവൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു .
ഇത്തവണ അവളുടെ കൈകളിൽ കാരിരുമ്പിന്റെ
ശക്തിയില്ലായിരുന്നു ,
ഇരുമ്പു ദണ്ഡിന് പകരം നടന്നു
വരുമ്പോൾ കുപ്പിവളക്കിലുക്കം .
വളകളുടെ ഒരായിരം കിന്നാരങ്ങൾ

            അവളുടെ ആ ഗന്ധം അവന്റെ
മൂക്കിൽ തുളച്ചുകയറി .
അദൃശ്യമായ ആ മുഖം കാണാൻ
അവന്റെ മനസ്സ് വെമ്പൽ കൊണ്ടു .

അവൾക്ക് എന്നെ അറിയാം , മനസ്സിൽ മന്ത്രിച്ചു .

ആ സുന്ദരിയുടെ മാദകഗന്ധത്തിൽ അവൻ ,
അതിലൂടെ നീന്താൻ തുടങ്ങി .

                                                  --തുടരും --

ചുമരുകൾ ഭാഗം 5

ചുമരുകൾ ഭാഗം 5 

അവൻ ഒരു വശത്തേക്ക് മറിഞ്ഞുവീണു .
കാലുകൊണ്ട് ആ പൊതി തന്റെ പക്കലേക്കടുപ്പിച്ചു,
പതിയെ അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി .

തല നിലത്തടിച്ചെങ്കിലും ,
      ശ്രമം പാഴാക്കാതെ വായകൊണ്ട്
തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു .

അതേ !!!
ഭക്ഷണമാണ് ...

എന്തെന്നോ , ഏതെന്നോ ?
അറിയില്ല .

നല്ലതോ , ചീത്തയോ ?
നോക്കാൻ സമയമില്ല .

 എന്ത്  തന്നാലും തിന്നുമെന്ന അവസ്ഥ ...
ആർത്തിയോടെ കവറിൽ തല പൂഴ്‌ത്തി ,
 മുഴുവനും വായിലാക്കി .

എന്തോ കഴിക്കാനാവുന്നില്ല .
അവൻ അതിലേക്ക് തന്നെ തുപ്പി ..

ഇല്ല പല്ലുകൾ ഒന്നിനും അനുവദിക്കുന്നില്ല ,
ഓരോ വറ്റ് താഴേക്കിറങ്ങുന്നതും വേദനയോടെ അവൻ
അറിഞ്ഞു ...

തണുപ്പ് ,,,,
തണുപ്പ് മാത്രം .
ശരീരം താങ്ങാതായി .

അവൻ ആ പൊതി താൻ ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക്
നീക്കിയിട്ടു .
                  ആ വസ്ത്രങ്ങൾ ആരെടുത്തിരിക്കുന്നു .
അവൻ മനസ്സിലാക്കി, എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ
നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു.
നീചമായ പ്രവൃത്തി ഒരുവന്റെ
മാനത്തെ ചോദ്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നു .

വിശപ്പിന്റെ വേദന ശമിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു .
വയറിൽ നിന്നും നന്ദിയുടെ ഒരായിരം വാക്കുകൾ .
അവൻ സന്തോഷത്തിലമർന്നു .
           ഇല്ല ഇനി പുറത്തേക്കില്ല . വിശക്കുന്നവന്റെ പോലെ
ആവില്ല വയറിൽ എന്തെങ്കിലും ഉള്ള വരുവൻ .
അതെ,
ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോൾ ചീഞ്ഞു നാറുന്ന ഒരുവനാണ് ഞാൻ ...
ദുഷിച്ച ചിന്തകൾ മാത്രം മുളച്ചു പൊന്തുന്ന
ചീഞ്ഞു നാറിയ ഒരുവൻ  .

പുറത്ത് ആദർശം പറയുന്ന ,
ഞാൻ തീർത്തും മനുഷ്യനല്ല ...
കോലിൽ തുണി ചുറ്റിയാലും വികാരം പൊന്തുന്ന
സഞ്ചരിക്കുന്ന ചവറ്റുകൂന ...

ഞാൻ ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല ...
ആകെ മാറിയിരിക്കുന്നു ,
              അവനിൽ പ്രണയം പൂക്കാൻ തുടങ്ങി ,,,

                                                        --തുടരും--

ചുമരുകൾ ഭാഗം 4

ചുമരുകൾ ഭാഗം 4

വാതിലുകൾ
ഇനിയും തുറന്നിട്ടില്ല !!!
    മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും എന്തോ നീറുന്നുണ്ട് ...

നാവിൽ കാറ്റുതട്ടുമ്പോൾ , അവനറിയുന്നുണ്ട് .

അസഹ്യമായ വിശപ്പ് അവനിൽ ഏകാന്തത സൃഷ്ടിച്ചു .
കഴുത്ത് വേദനിക്കാൻ തുടങ്ങി ,
ഹൃദയപേശികൾ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നു ,
വല്ലാത്ത വേദന .

താൻ കളഞ്ഞ ഓരോ വറ്റിനെയും  കുറിച്ചോർത്ത് ,
അവൻ വിതുമ്പി കരയാൻ തുടങ്ങി .

     കണ്ണുനീർ പോലും അവനെ തുണച്ചില്ല ...!
കണ്ണുനീർ ഒഴുകിയ ചാലുകളിലൂടെ ,
ഒലിച്ചിറങ്ങിയ ഒരുറവ അവന്റെ മൂക്കിനിരുവശത്തുകൂടിയും ,
വായിലേക്കിറങ്ങി .
വിശപ്പ് വല്ലാത്തൊരു അനുഭൂതിയാണ് , വിശന്നിരിക്കുന്നവന്

കൊടുക്കുന്നവന് കുന്നോളം കൊടുക്കുന്ന ഭൂമിക്ക്  പറ്റിയ ,
വലിയൊരു തെറ്റാണ് !
ഇല്ലാത്തവന്റെ തീരാ ദുരിതം .

അവന്റെ ബോധവീണ കമ്പികൾ ആരോ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു .?

ആ ഒരുവൻ ...
ചിന്തകളിൽ മുഴുകി .

ഇനിയില്ല   ജീവിതം  അടുത്തത് എന്റെ മരണമാണ്
ജീവനില്ലാത്ത
ജീവിക്കുമ്പോഴും ചത്തുജീവിക്കുന്നവന്റെ മരണം ...

ഹ ഹ ഹാ ...
അവൻ ആർത്താർത്ത് ചിരിച്ചു .

അവളോടൊപ്പം ആ രാത്രിയിൽ എവിടെയോ നിന്നത് ,
തനിക്കോർമ്മയുണ്ട് .!!!
പിന്നീടോ ???

ഇല്ല ... അവിടെ ... എന്തോ ?
ആരോ ?

ഒന്നും ഓർമ്മയില്ല ,
ആ വാതിലുകൾ ഇനിയുള്ള രക്ഷ അതാണ് .
ആ  ചുമറുകൾക്കകത്ത് അവനൊറ്റക്കാണ് .

വലിയ ശബ്ദത്തോടെ ആ വാതിലുകൾ
തുറക്കാൻ തുടങ്ങി ,,,
പേടിച്ചരണ്ട അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് എന്തോ
ശക്തിയിൽ വന്നടിച്ചു .

ശരീരം വിറച്ചു , കാലുകൾ അമർത്തി ,,,

ആ പൊതി താഴെ വീണിരിക്കുന്നു .

പതിയെ വാതിലടഞ്ഞു .

വീണ്ടും ഇരുട്ട് .
കയ്യിലെ കെട്ട് വകവെക്കാതെ കുമ്പിടാൻ നോക്കി .
സാധിക്കുന്നില്ല .
കാലു രണ്ടും രണ്ട് ഭാഗത്തേക്കും അകത്തി .
ആ പൊതി കടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു .
നാവിനു ശക്തിയില്ല ...
തളർത്താനാകാത്ത വീര്യത്തോടെ അവൻ അതിലേക്ക്
ചാടി ,,,

പെട്ടന്ന്  ???

                                                   --തുടരും--

ചുമരുകൾ ഭാഗം 3

ചുമരുകൾ ഭാഗം 3

കണ്ണുകളിൽ ആരോ തീ കോരിയിട്ടപോലെ !!!
വെളിച്ചം സർവ്വ ശക്തിയും എടുത്ത് അവനെ ദ്രോഹിക്കാൻ തുടങ്ങി ...
               ഇരുട്ട് പുറത്തേക്കോടിയതാണോ ..?
               അതോ ഇരുട്ടിനെ വെളിച്ചം തിന്നോ ...?

തല പെരുക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി .
കെട്ടിയിടാത്ത ഇരുട്ട് പെട്ടെന്നോടിമറഞ്ഞു , ബന്ധിതനായ
മനുഷ്യന് ആയുസ്സ് കുറവായിരുന്നു .
   
        കതകുകൾ പതിയെ തുറന്നത് അവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു .
 കതകുകൾക്കിടയിൽ  ഒരു വലിയ രൂപം  പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു .
 ആ രൂപം അടുത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു .
അടുത്തേക്ക് വരും തോറും ആ നിഴലിന്റെ വലിപ്പം കുറഞ്ഞു വന്നു .

               ആ നിഴലിന്റെ കയ്യിൽ മുൻപ് കണ്ട അതേ ഇരുമ്പുവടി ഉണ്ടായിരുന്നു .
ആ വടിയിലേക്കായി അവന്റെ നോട്ടം .
ഓരോ തവണ മാറിമാറി നോക്കുമ്പോഴും ,
അതിന്റെ പ്രഹരശേഷി വര്ധിക്കുന്നുണ്ട് .

ആ '' പേക്കോലം ''

അതിപ്പോഴും അവന്റെ മുൻപിൽ അനങ്ങാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്  .
വെളിച്ചം കാരണം ആ മുഖം ,
             ഇപ്പോഴും അദൃശ്യമാണ് .

പിന്നിലേക്ക് മുടഞ്ഞിട്ട ആ മുടിക്കെട്ടിനു മുൻവശത്ത്
 ഒരു സ്ത്രീ ആണെന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു .
          പക്ഷെ എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും  ' എന്തിനു ' ?
ഒരുത്തരവും ലഭിച്ചില്ല ...

അവൻ സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് ആ രൂപത്തോട് ചോദിച്ചു
ഹേയ് ...! 
നീയാരാണ് ?
നിനക്കെന്തു വേണം ...?

ചുറ്റും പേടിപ്പെടുത്തുന്ന നിശബ്ദത മാത്രം .

പെട്ടന്ന്
ആ രൂപം തന്റെ കയ്യിലെ വടി നിലത്തിട്ടു .

         ആ ശബ്ദം ആ മുറികളിലെ " ചുമരുകളിൽ " തട്ടി
ഉറക്കെ കരഞ്ഞു .
ഒരു നിമിഷം അവൻ ആലോചനകളിൽ മുഴുകി ...

തുടർന്ന് ചോദിച്ചു ,
ഞാനെവിടെയാണെന്ന് പറഞ്ഞു തരൂ
ആ വാക്കുകൾ നിലക്കാത്ത നിലവിളിയായി തൊണ്ടകളിൽ കുരുങ്ങി .

തിരിച്ചൊന്നും കേൾക്കാതെ
അവൻ പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി .

ശരീരം തണുത്തുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു .
മേലാകെ പാടുകൾ രൂപപ്പെട്ടിരിക്കണം 

                  ആ രൂപം അവന്റെ
മുകളിലേക്ക് ചീറിപ്പാഞ്ഞു വന്നു ...
         ഒരു സൂചി തറക്കും പോലെ അവന്റെ
ശരീരത്തിൽ തറച്ചു കയറി ...

  ഇല്ല ... ആ വാതിലുകൾ ...

                                                            --തുടരും --

ചുമരുകൾ - ഭാഗം 2

ശരീരമാകെ  എന്തോ അരിക്കുന്നുണ്ട് .

   അവനെ കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന ആ വലിയ ഇരുമ്പ് കമ്പിയിൽ നിന്നും 

ശക്തമായ തണുപ്പ്  അവൻറെ കൈകളെ മരവിപ്പിച്ചു .

                        

           കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല   

അവൻ തന്റെ  കണ്ണുകൾ വലിച്ചു തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു .!!! 

പുറത്തെവിടെയോ ഒരു വെളിച്ചം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു 

അവൻ ചുറ്റും നോക്കി ,

അതൊരു വലിയ മുറിയാണ് .

അവിടെ കുറച്ചു പെട്ടികൾ അട്ടിയട്ടിയായി വെച്ചിരിക്കുന്നു..

           അവിടവിടെ  പൊട്ടിയ ഓടിൽ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന 

വെള്ളത്തുള്ളികൾ താഴെ സിമൻറ് തറയിൽ വന്നു  

തല തല്ലി ചാകുന്നത് എന്തിനാണെന്ന്  അവനാദ്യം മനസ്സിലായില്ല . 

      ശേഷം മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു ,

      ആ തുള്ളികളിൽ ഒരുവൻ  താനായിരുന്നു . 

പെട്ടെന്നായിരുന്നു ...?

      അവൻ നേരത്തെ  കണ്ട കാഴ്ചയെ കുറിച്ചോർത്തത് .  

ആ ഒരുവൾ  എവിടെപ്പോയി പോയി ? 

      നഗ്നയായ അവളുടെ ആ മുഖം അവൻറെ മനസ്സിൽ നിന്നും മായുന്നില്ല . 

തറയിൽ നിന്നും തണുപ്പ് തൻറെ ശരീരത്തിലേക്കടിച്ചു ... 

അവൻ ആലോചനകളിൽ മുഴുകി ... 

           എവിടെയാണ് താൻ എത്തിയിരിക്കുന്നത് 

എന്ന് അവൻ അറിയില്ലായിരുന്നു .

 വൈകി തിരിച്ചറിഞ്ഞു തൻറെ വസ്ത്രങ്ങൾ  ആരോ പറിച്ചെടുത്തിരിക്കുന്നു . 

അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ അവൻ തൻറെ ശരീരത്തിലേയ്ക്ക് നോക്കി .

            ആ  അനക്കം അവന്റെ  ശരീരത്തിൽ നീറ്റലുളവാക്കി ..  

 ശരീരത്തിൽ ഇന്നലെ കിട്ടിയ അടി തന്നെ സാരമായി ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു .!

 അവൻ സ്മരിച്ചു 

അപ്പോഴും ജനിച്ച പടി തന്നെ !!!

 വലിയ ശബ്ദത്തോടെ ആ മുറിയുടെ വാതിലുകൾ തുറന്നു ...

             

                                                                  -- തുടരും --

ചുമരുകൾ

ചുമരുകൾ

അവൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നു ...

ഇരുട്ടാണ് ചുറ്റും ,
പുറത്ത് ശക്തമായ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. 
ഇടയ്ക്കൊക്കെ ശ്വാസം ഒന്ന്  നിൽക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി ...
അവൻ ഉറക്കെ അലറി , പക്ഷേ അതിന് ആവുന്നില്ല ,
വായ തുറക്കുമ്പോൾ പൊട്ടിയ ചുണ്ടുകൾ വല്ലാതെ നീറുന്നു .

 ഇടയ്ക്ക് എവിടെ നിന്നോ  ഒരു കഷ്ണം  വെളിച്ചം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു . 
               അവൻ  മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു വാതിലിൽ നിന്നും ആ ചാവി  താഴെ വീണിരിക്കുന്നു .

തൊണ്ട  വെള്ളം ലഭിക്കാതെ അവനെ നോക്കി ,ആ  നിസ്സഹായത ആർക്കും സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു .
അവൻ എണീക്കാൻ ശ്രമിച്ചു !!! കയ്യിലെ  കെട്ടിൽ നിന്നും  ഒലിച്ചിറങ്ങിയ ചോര അവനെ വളരെ അസ്വസ്ഥനാക്കി .
             ഉറക്കെ കരയാൻ പോലും വയ്യാതെ നിലത്തുവീണു .

            മുകളിലെ പൊട്ടിയ ഓടിൽ നിന്നും ഒരു വെള്ളത്തുള്ളി അവൻറെ കാലിലേക്ക് പതിച്ചു .
അവൻ  രണ്ടു കാലുകളും തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു ... തുടർന്ന്  അവൻറെ കാലിലെ ആ നനവ് 
നാവുകൊണ്ട്  തുടച്ചെടുത്തു. 
പതിയെ അവൻ മനസ്സിലാക്കി നാവിലെ ആ കൊഴുത്ത വെള്ളത്തിന് 
രക്തത്തിൻറെ ചുവ ആയിരുന്നു ?
അവനത് നിലത്തേക്കു തുപ്പി .
പതിയെ പുറകിലേക്ക്  ചാരിയിരുന്നു .

മഴ തകർത്തുപെയ്യ്യുകയാണ് .
പെട്ടന്നായിരുന്നു പുറത്ത് ഇടിയുടെ കൂടെ ഒരു മിന്നലും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് .

         അവനാദ്യം തന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല ,
ആരോ മുകളിൽ തലകീഴായി തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നത്  ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു .
    കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ് മങ്ങിത്തുടങ്ങിയ കണ്ണുകളിൽ ആ ദൃശ്യം വല്ലാതെ പേടിയുളവാക്കി  ,,,

അതേ , ആ പെണ്ണിന്റെ മാറിൽ നിന്നും രക്തം ധാരയായി ഉറ്റി വീഴുന്നുണ്ട് .

പതിയെ ആ കണ്ണുകളടഞ്ഞു .

                                                                                                          - തുടരും  -